Featured

Από το Blogger.

Oι φυλακές του Γεντί Κουλέ: Μεσαιωνικά βασανιστήρια και απόγνωση

Oι φυλακές του Γεντί Κουλέ: Μεσαιωνικά βασανιστήρια και απόγνωση

"Μα ποιος εκλείδωσε τις φλόγες μας σ' αυτό το πνιγηρό και σκοτεινό μπουντρούμι; Γιατί να τρεμοσβήνουμε εμείς που απειλούσαμε να πυρπολήσουμε τις παρυφές του κόσμου;"

Το φρούριο της Θεσσαλονίκης που έγινε κάτεργο και τόπος εκτελέσεων. Τα βασανιστήρια και οι αποδράσεις που άφησαν ιστορία όπως και τα μεσαιωνικά βασανιστήρια έμειναν χαραγμένα στις μνήμες.

Οι φυλακές με την τούρκικη ονομασία Γεντί Κουλέ, δηλαδή Επτά Πύργοι, ήταν για χιλιάδες ποινικούς και πολιτικούς κρατουμένους ο τρόμος και ο φόβος. Όσοι φυλακίστηκαν στους υγρούς θαλάμους του άφησαν την τελευταία τους πνοή από τις κακουχίες και τα βασανιστήρια, και ελάχιστοι κατάφεραν να αποδράσουν. Κάθε όροφος της φυλακής και ένας θάλαμος κρατουμένων παρόμοιος με αυτούς των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Τα μόνα κελιά της φυλακής ήταν αυτά της απομόνωσης.

Κάτοικοι της περιοχής έχουν αναφέρει πως οι φωνές και τα ουρλιαχτά των βασανισμένων ακούγονταν έξω από τα τείχη.

Ο πρώην γ.γ του ΚΚΕ Νίκος Ζαχαριάδης και ο λήσταρχος Τζατζάς, είναι δύο από αυτούς που τα κατάφεραν. 

Ανάμεσα σε όσους δέχτηκαν τις χαριστικές βολές, ήταν ο «δράκος του Σέιχ Σου» Αριστείδης Παγκρατίδης, ο ναζί μακελάρης της Κρήτης και της Μακεδονίας Φρίτς Σούμπερτ, ο Νίκος Νικηφορίδης που καταδικάστηκε επειδή συγκέντρωνε υπογραφές κατά των πυρηνικών όπλων και εκατοντάδες αριστεροί κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου.



E-Radio.gr
Διαβάστε περισσότερα

Εξιχνιάστηκε φόνος που έγινε πριν από... 5.000 χρόνια


Θύμα δολοφονικής επίθεσης φαίνεται ότι έπεσε ο Ανθρωπος των Πάγων, όπως δείχνει η ανάλυση στοιχείων που συνελέγθησαν από τη γερμανική αστυνομία.


Οταν η υπεύθυνη του μικρού ιταλικού μουσείου κάλεσε τον επιθεωρητή Αλεξάντερ Χορν, της αστυνομίας του Μονάχου, τον ρώτησε αν ασχολείται με «παγωμένες» από καιρό υποθέσεις, επισημαίνοντας του ότι είχε μία τέτοια υπόθεση που ήθελε να διαλευκάνει.

Το άγνωστο θύμα, που ήταν γνωστό με το όνομα Οτσι, στην πραγματικότητα βρισκόταν στα ψυγεία του μουσείου για περίπου 25 χρόνια. Πολλοί τον αποκαλούσαν «ο άνθρωπος των πάγων». Πρόκειται για την πιο καλοσυντηρημένη μούμια του κόσμου, ένας άνθρωπος της Εποχής του Χαλκού που βρέθηκε εγκλωβισμένος σε έναν παγετώνα στα βόρεια σύνορα της Ιταλίας με την Αυστρία, μέχρι που η κλιματική αλλαγή τον απελευθέρωσε από τον παγωμένο τάφο του το 1991.

Το αίτιο θανάτου του παρέμενε άγνωστο επί δέκα χρόνια, μέχρι που μία ακτινογραφία αποκάλυψε ότι ο παγωμένος άνθρωπος είχε πέσει θύμα δολοφονικής επίθεσης και ένα τόξο είχε μείνει καρφωμένο στην πλάτη του ακριβώς κάτω από τον ώμο του. Σήμερα, όμως, εξοπλισμένος με νέες επιστημονικές γνώσεις ο Χορν κατάφερε να δημιουργήσει το παζλ που εξιστορούσε τι είχε συμβεί εκείνο το πρωινό, το 3.300 π.Χ. στον Ανθρωπο του Οτσι.

Υπάρχουν ελάχιστες μούμιες στον κόσμο με την ηλικία του Ανθρώπου του Οτσι και καμία από αυτές δεν είναι τόσο καλοδιατηρημένη. Οι περισσότερες είχαν προετοιμαστεί τελετουργικά, το οποίο σήμαινε ότι τα εσωτερικά τους όργανα είχαν αφαιρεθεί, είχαν τοποθετηθεί χημικά ή είχαν εκτεθεί στις καταστρεπτικές κλιματικές συνθήκες της ερήμου. Ο παγετώνας, αντιθέτως, όχι μόνο πάγωσε τον Ανθρωπο του Οτσι τη στιγμή που είχε πεθάνει, αλλά η υψηλή υγρασία του πάγου είχε διατηρήσει σχεδόν ανέπαφα το δέρμα του και τα όργανά του. «Να σκεφτείτε ότι γνωρίζουμε το περιεχόμενο του στομαχιού ενός ατόμου που άφησε την τελευταία του πνοή πριν από πέντε χιλιάδες χρόνια. Σε πολλές περιπτώσεις είναι μία πληροφορία που μας λείπει ακόμα και σήμερα», τονίζει ο Χορν.

Το περιεχόμενο του στομαχιού του τελικά διαδραμάτισε κομβικής σημασίας ρόλο στον καθορισμό του τι επ’ ακριβώς συνέβη στον Ανθρωπο του Οτσι και στη συνέχεια φώτισε κάπως και το κίνητρο του εγκλήματος.

Ο Οτσι είχε τη φυσική εμφάνιση ενός ανθρώπου που περπατούσε πολύ αλλά δεν γύμναζε το πάνω μέρος του κορμιού του. Δεν είχε λίπος και διέθετε όλα του τα δόντια, ενώ ανάμεσα στα δύο μπροστινά του δόντια είχε ένα κενό.

Κάθε σύγχρονη εξιχνίαση φόνου χρησιμοποιεί μοντέρνες τεχνολογικές μεθόδους αλλά στην περίπτωση του Οτσι χρησιμοποιήθηκαν και σχεδόν εξωτικές ειδικότητες όπως η αρχαιοβοτανική και η παλαιομεταλλουργία. Από την εξέταση των κόκκων γύρης στον γαστρεντερικό του σωλήνα, οι επιστήμονες πιστεύουν ότι ο Οτσι πέθανε στο τέλος της άνοιξης ή στις πρώτες ημέρες του καλοκαιριού. Τις τελευταίες δύο ημέρες της ζωής του είχε καταναλώσει τρία γεύματα και είχε περπατήσει από την κοιλάδα μέχρι ψηλά στα βουνά όπου και βρέθηκε το πτώμα του. Το σώμα του είχε ίχνη ενός σοβαρού τραύματος, ένα βαθύ κόψιμο στο δεξί του χέρι, ανάμεσα στον αντίχειρα και στον δείκτη που έφτανε μέχρι το κόκαλο. Πιθανώς αυτό το τραύμα να περιόριζε τις κινήσεις του. Οπως φάνηκε, πρέπει να το έπαθε μία ή δύο ημέρες πριν από τον θάνατό του.

Από αυτό ο Χορν τεκμαίρει ότι ο Οτσι είχε κατέβει στο χωριό του και είχε μπλέξει σε κάποιον άσχημο καβγά. «Ηταν ένας αμυντικός τραυματισμός και αν το συνδυάσει κανείς με το γεγονός ότι στο σώμα του δεν βρέθηκαν άλλοι τραυματισμοί ή μεγάλοι μώλωπες, σημαίνει ότι κατά πάσα πιθανότητα ο Ανθρωπος του Οτσι ήταν ο νικητής της σύγκρουσης και πιθανόν να είχε σκοτώσει τον άνθρωπο που προσπάθησε να του επιτεθεί».

Στη συνέχεια έφυγε, έχοντας προμήθειες τροφίμων, αλλά και πολλά άλλα εργαλεία τα οποία μετέφερε σε ένα σακίδιο με ξύλινο πλαίσιο. Μαζί του είχε και πολλά όπλα όπως ένα μικρό ξιφίδιο, τμήματα ενός τόξου και μερικά βέλη.

Δεν βιαζόταν

Ο Χορν πιστεύει ότι ο Οτσι δεν βιαζόταν και ότι λίγη ώρα πριν από τον θάνατό του γευμάτισε και μάλιστα πρέπει να έφαγε βαριά. Υπάρχουν, μάλιστα στοιχεία που υποδεικνύουν ότι κάποιο από το φαγητό του ήταν μαγειρεμένο. «Οταν βιάζεσαι προκειμένου να αποφύγεις κάποιον που σε κυνηγάει να σε σκοτώσει δεν κάνεις τέτοια πράγματα», τονίζει ο Χορν.

Περίπου μισή ώρα αφού τελείωσε το φαγητό του, ο φονιάς του τον πλησίασε και του έριξε από πίσω ένα βέλος από απόσταση περίπου τριάντα μέτρων. Το βέλος πέρασε κάτω από τον ώμο του κόβοντάς του την αρτηρία και προκαλώντας τον γρήγορο θάνατό του. Από τη γωνία του βέλους φαίνεται ότι ο Ανθρωπος του Οτσι χτυπήθηκε από κάτω και από πίσω ή ότι τη στιγμή που χτυπήθηκε ήταν σκυμμένος.

«Στόχος του ανθρώπου που του επιτέθηκε ήταν να τον σκοτώσει και γι’ αυτό αποφάσισε να του ρίξει από μεγάλη απόσταση. Δεν αποκλείεται το συμβάν να είχε κάποια σχέση με αυτό που είχε προηγηθεί δύο ημέρες νωρίτερα. Τα ίδια πράγματα διαπιστώνονται και στις ημέρες μας, καθώς οι περισσότεροι φόνοι είναι προσωπικά ζητήματα και αποτελούν την κλιμάκωση κάποιου βίαιου επεισοδίου», τονίζει ο Χορν.
Διαβάστε περισσότερα

Το μυστήριο των συμπτώσεων

Σας έχει συμβεί κάποια φορά να συναντάται συνέχεια μπροστά σας για ένα διάστημα το ίδιο αριθμό; η να σιγοτραγουδάτε ένα τραγούδι και ανοίγοντας το ραδιόφωνο να το ακούτε; .

Θα μπορούσε κάποιος να σκεφτεί ότι κάποια υπερφυσική αιτία, κρύβεται πίσω απ' αυτές τις συμπτώσεις. Αλλά η πλειοψηφία των σύγχρονων επιστημόνων μιλάει απλά για άγνοια των φυσικών νόμων που τις προκαλούν, μια δημιουργία γεγονότων απ' αυτά που είναι δυνατόν να συμβούν. Τίποτα το περίεργο ή μυστικιστικό ! Αντίθετα οι συμπτώσεις θεωρούνται αναπόφευκτες απ' τους στατιστικολόγους.

Για παράδειγμα, η πιθανότητα από μια τράπουλα 52 χαρτιών, να μοιραστεί μια συγκεκριμένη 13άδα χαρτιών, είναι ίση για κάθε πιθανή 13άδα. Και όλες είναι το ίδιο πιθανές .. όσο απίθανες και να μας φαίνονται εκ πρώτης όψεως. Η πιθανότητα να μοιραστεί η 13άδα των 13 'καρό' είναι ακριβώς ίδια με την πιθανότητα να μοιραστεί μια οποιαδήποτε άλλη 13άδα.

Μια εκπληκτική ιστορία μας φέρνει όμως ξανά το ερώτημα για το αν υπάρχει τύχη ή όχι. Την αναφέρει ο μαθηματικός Warren Weaver, στο βιβλίο του, 'Lady Luck: The Theory of Probability' ('Η κυρία Τύχη: η θεωρία των πιθανοτήτων') απ' όπου δημοσιεύτηκε και στο περιοδικό 'Life':

Στις 1-3-1950, και τα 15 μέλη της χορωδίας της εκκλησίας της Beatrice στη Nebraska, καθυστέρησαν στο ραντεβού που είχαν στις 7:20 για πρόβα. Όλοι είχαν κάποιο σοβαρό αλλά και συνηθισμένο λόγο να αργήσουν. Στις 7:25 η εκκλησία καταστράφηκε από έκρηξη ! Τα μέλη της χορωδίας θεώρησαν το γεγονός σαν 'θεϊκή παρέμβαση'. Ο Weaver υπολόγισε τις πιθανότητες να συμβεί ένα τέτοιο γεγονός μαζικής καθυστέρησης, σε μία στο εκατομμύριο. (σ.τ.μ. στην Ελλάδα θα ήταν κάτι παραπάνω από φυσιολογικό να συμβεί !!!)

Πώς λοιπόν να εξηγήσουμε τέτοιες 'σκόπιμες' συμπτώσεις;

Όμως αξίζει εδώ να αναφερθεί η θεωρία του ψυχολόγου Carl Jung, ο οποίος διατύπωσε την Αρχή της 'Συγχρονικότητας' που συνδέει γεγονότα, τα οποία δεν συνδέονται με κάποια φανερή σχέση αιτίας. Στο έργο του 'Δομή και Δυναμική της Ψυχής', αναφέρει πώς άρχισε να παρατηρεί συμπτώσεις που προκαλούσαν ανοικτά τους υπολογισμούς των πιθανοτήτων, στη διάρκεια των ερευνών του για το Συλλογικό Ασυνείδητο.

Για παράδειγμα, καθώς μια νεαρή ασθενής του περιέγραφε ένα όνειρό της, στο οποίο της δίνονταν ένας χρυσός σκαραβαίος, ένα έντομο μπήκε στο σκοτεινό δωμάτιο. Όταν το έπιασε ο Jung διαπίστωσε ότι ήταν ένα σκαραβοειδές σκαθάρι, ό, τι πιο κοντινό σε χρυσό σκαραβαίο, θα μπορούσε να υπάρξει στην περιοχή, το οποίο μάλιστα δεν συνηθίζει να μπαίνει σε σκοτεινούς χώρους. Αντίθετα κινείται στο φως της ημέρας.. Και μπήκε την κατάλληλη στιγμή. Ποιος άραγε προκάλεσε τη σύμπτωση: ο Jung ή η ασθενής του; Ο ψυχαναλυτής Nandor Fodor παρατήρησε πάντως ότι, η ασθενής είχε μια ήταν υπερβολικά ορθολογική συμπεριφορά που την έκανε ψυχολογικά απρόσιτη. Μετά την εμφάνιση του σκαραβαίου η συμπεριφορά της βελτιώθηκε και οι συνεδρίες έγιναν πιο αποδοτικές.

Ο Jung πίστευε ότι, το φαινόμενο της Συγχρονικότητας συνδέονταν με ψυχικές καταστάσεις που αναπτύσσονται μέσω της επιρροής των Αρχετύπων, τα οποία όριζε σαν πρότυπα (μοντέλα) έμφυτα στην ανθρώπινη ψυχή και κοινά για όλη την ανθρωπότητα. Ο Jung αναφέρει συχνά τα Αρχέτυπα, σαν 'αρχέγονες εικόνες', που παρέχουν την αναπαράσταση όλων των ανθρώπινων στάσεων απέναντι στον θάνατο, τη σύγκρουση, το σεξ, τη μετενσάρκωση και τη μυστικιστική εμπειρία. Κάποιες φορές ένα αρχέτυπο ενεργοποιείται από ένα συναισθηματικά φορτισμένο γεγονός και τότε τείνει να έλκει γεγονότα παρόμοιας φύσης, ανοίγοντας δρόμο στα γεγονότα που ονομάζουμε 'συμπτώσεις'.

Ο Jung δέχονταν επίσης την ύπαρξη μιας 'περίεργης αλληλεξάρτησης των αντικειμενικών στοιχείων μεταξύ τους, καθώς και με τις υποκειμενικές (ψυχικές) καταστάσεις του παρατηρητή'. Μάλιστα εντόπισε δείγματα αυτής της αλληλεξάρτησης - που θεωρούσε άρρηκτα δεμένη με την έννοια της Συγχρονικότητας - τόσο στις ψυχιατρικές του σπουδές, όσο και στην έρευνά του πάνω στις εσωτεριστικές πρακτικές. Έτσι, θεωρούσε την κινέζικη μαντική μέθοδο του Ι Τσινγκ σαν έκφραση της Αρχής της Συγχρονικότητας. Θεωρούσε ότι αυτό που θεωρούμε εμείς - στη Δύση - σαν είναι το κύριο ενδιαφέρον της κινέζικης σκέψης ενώ αυτό που εμείς λατρεύουμε σαν αιτιότητα περνάει σχεδόν απαρατήρητο. Ενώ η Δυτική σκέψη προσεκτικά ζυγιάζει, επιλέγει, ταξινομεί και απομονώνει, η Κινέζικη μια πιο ολιστική εικόνα του κόσμου, δίνοντας σημασία και στην παραμικρή λεπτομέρεια που συνθέτει μια στιγμή. Κάθε στιγμή απαρτίζεται από όλα αυτά τα 'ασήμαντα' συστατικά.

Αργότερα, ο Jung προέκτεινε την έννοια της Συγχρονικότητας και στην Αστρολογία. Όταν μάλιστα ανέφερε το ενδιαφέρον του για την Αστρολογία και την πεποίθησή του για τη μελλοντική της χρησιμότητα, με ένα γράμμα του στον Freud, ο τελευταίος αντέδρασε, κατηγορώντας τον Jung ότι είχε πέσει θύμα της 'μαύρης παλίρροιας του βούρκου του αποκρυφισμού'.

Μη εγκαταλείποντας τις θέσεις του ο Jung κατέγραψε στα απομνημονεύματά του, άλλο ένα συνταρακτικό συμβάν εμφάνισης Συγχρονικότητας, που μάλιστα συνέβη ενώ ήταν μαζί με το Freud: Στέκονταν μαζί δίπλα σε μια βιβλιοθήκη όταν ο Jung ένιωσε το διάφραγμά του να γίνεται σαν από σίδερο και να καίει, να πυρακτώνεται. Ταυτόχρονα ακούστηκε ένας δυνατός κρότος σαν να επρόκειτο να πέσει πάνω τους η βιβλιοθήκη.

Ο Jung βρήκε την ευκαιρία να παρουσιάσει το συμβάν σαν ένα παράδειγμα φαινομένου καταλυτικής εξωτερίκευσης. Ο Freud αντέδρασε αποκαλώντας τα αυτά, 'ανοησίες'. Τότε, ο Jung τον προκάλεσε, υποστηρίζοντας ότι μπορούσε να προβλέψει ότι το πολύ σε ένα λεπτό ο κρότος θα ξανακούγονταν. Πριν καν τελειώσει τα λόγια του ο κρότος ξανακούστηκε, αφήνοντας τον Freud εμβρόντητο.

Σύμμαχό του στην προσπάθεια να διατυπώσει τη θεωρία του για τη Συγχρονικότητα, ο Jung βρήκε τη κβαντική Φυσική, στα πλαίσια της οποίας είχε διατυπωθεί η θεωρία ότι έναπεδίο του χώρου μπορεί να γίνει αντικειμενικά γνωστό, μόνο με την ύπαρξη ενός παρατηρητή, ο οποίος όμως επεμβαίνει (αναγκαστικά, με την παρουσία του) στην κατάσταση του χώρου. Οι ανακαλύψεις αυτές βοήθησαν τον Jung να καταλάβει διαισθητικά ότι ύλη και συνείδηση συνδέονται με ουσιώδη τρόπο, σαν δυο συμπληρωματικές όψεις μιας ενοποιημένης πραγματικότητας.

Αλλά και πολύ πριν τον Jung, άλλοι διανοούμενοι και επιστήμονες είχαν διατυπώσει θέσεις που συνέδεαν αλληλεπιδραστικά την ύλη και τη συνείδηση. Ο ιστορικός Arthur Koestler μιλούσε για τη χωρητικότητα της ανθρώπινης ψυχής σαν 'ένα κοσμικό αντηχείο'. Παρόμοιες απόψεις είχαν ο Kepler και ο Pico della Mirandola. Ο Koestler γράφει επίσης στο έργο του 'The Roots of Coincidence' ('Ρίζες της Σύμπτωσης') για μία 'θεμελιώδη ενότητα των πραγμάτων', που υπερβαίνει τη μηχανική αιτιότητα.

Η έννοια ενός πνευματικού μικρόκοσμου που αντανακλούσε συμπαντικά πρότυπα και που ο Leibnitz αποκαλούσε 'μονάδα', βασίζονταν στην ιδέα ότι το άτομο και το σύμπαν αλληλεπιδρούν εξαιτίας μιας προ-εγκαθιδρυμένης αρμονίας. Αλλά και για τον Schopenhauer, τα πάντα ήταν 'αλληλοεξαρτώμενα και συγχρονισμένα με όμοιο τρόπο.'

Ο Koestler έδωσε παραδείγματα ενοποίησης και αλληλεπίδρασης μέσα απ' την ίδια την εξέλιξη της επιστήμης, καθώς οι διάφοροι τομείς της φυσικής συνδυάστηκαν ή συγχωνεύτηκαν, στη διάρκεια του τελευταίου αιώνα: π.χ. ο ηλεκτρισμός και μαγνητισμός συγχωνεύτηκαν στην ηλεκτρομαγνητική θεωρία, ενώ τα Η/Μ κύματα συνδέθηκαν με μια σειρά φαινομένων, όπως το φως, το χρώμα, τη θερμική ακτινοβολία και τα ερτζιανά κύματα. Η Χημεία αγκαλιάστηκε απ' την Ατομική Φυσική. Ο έλεγχος του σώματος απ' τα νεύρα και τους αδένες, συνδέθηκε με ηλεκτροχημικές διεργασίες, ενώ τα άτομα διαιρέθηκαν στα 'δομικά στοιχεία' των πρωτονίων, των ηλεκτρονίων και των νετρονίων. Αργότερα, όλα αυτά τα θεμελιώδη σωματίδια, συγκεντρώθηκαν στην έννοια απλών 'πακέτων συμπυκνωμένης ενέργειας'.

Σήμερα, όλο και πολλοί οικολόγοι και επιστήμονες κλίνουν προς την άποψη ότι, υπάρχει μια αλληλεξάρτηση, που συνδέει τα πάντα στον κόσμο, με όμοιο τρόπο που οι αρχαίοι μιλούσαν για τη 'συμπάθεια' της ζωής.

Παράλληλα στο Πανεπιστήμιο του Ώστιν στο Τέξας, ο νομπελίστας φυσικός Ilya Prigogine μελετάει τον τρόπο που χημικές και άλλου τύπου δομές αναπτύσσουν πρότυπα βγαλμένα απ' το χάος. Ο Karl Pribram, νευρολόγος στο Πανεπιστήμιο του Stanford, πρότεινε τη θεωρία ότι, ο εγκέφαλος είναι ένα είδος 'ολογράμματος', ένας αναλυτής μοντέλων και συχνοτήτων, που δημιουργεί την 'σκληρή' πραγματικότητα, ερμηνεύοντας συχνότητες από μια διάσταση πέρα απ' το χώρο και το χρόνο. Με άλλα λόγια, ο φυσικός κόσμος που ξέρουμε είναι 'ισομορφικός' - δηλαδή όμοιος - με τις διαδικασίες του εγκεφάλου.

Ίσως λοιπόν, μια συμμαχία κβαντικών φυσικών, νευρολόγων, παραψυχολόγων και μυστικιστών να μας δώσει μια νέα και διαφορετική εικόνα του σύμπαντος, μη-αιτιοκρατικού αλλά 'συμπαθητικού', που λειτουργεί πιο πολύ σαν μια μεγάλη σκέψη παρά σαν μια μεγάλη μηχανή, ενοποιώντας ύλη, ενέργεια και συνείδηση.

Μόνο τότε ίσως να ελευθερωθούν τα παραφυσικά φαινόμενα απ' το στίγμα του 'αποκρυφισμού' και να μην αντιμετωπίζονται σαν ενοχλητικά. Στα πλαίσια αυτά, οι αντιλήψεις μας και ο κόσμος μας θα αλλάξουν για πάντα.

alito team
Διαβάστε περισσότερα

Η 'σατανική' ηγουμένη της Μονής Κερατέας

Στο μοναστήρι της βασάνιζαν φυματικούς μέχρι θανάτου. Το σοκ του εισαγγελέα που την καταδίκασε για 150 θανάτους κοριτσιών

Τη νύχτα της 5ης Δεκεμβρίου του 1950, περισσότεροι από 80 αστυνομικοί με επικεφαλής αξιωματικούς της ασφάλειας, έναν ανακριτή κι έναν αντεισαγγελέα πραγματοποιούν επέμβαση στη Μονή Κερατέας και απελευθερώνουν δεκάδες πλούσιες ηλικιωμένες γυναίκες και 36 αγόρια και κορίτσια που βρίσκονταν σε κατάσταση εξάντλησης και θρησκευτικού παραληρήματος. Ταυτόχρονα συλλαμβάνουν με επεισοδιακό τρόπο την ηγουμένη Μαριάμ και τους συνεργάτες της. Από εκείνη τη νύχτα και μετά άρχισαν να αποκαλύπτονται φρικιαστικές λεπτομέρειες για ένα από τα μεγαλύτερα σκάνδαλα που συγκλόνισαν την Ελλάδα.

Από καιρό ακούγονταν φήμες ότι η Μονή «Παναγία Πευκοβουνογιάτρισσα» προσηλύτιζε κόσμο με σκοπό την οικειοποίηση ξένων περιουσιών. Υπήρχαν καταγγελίες για βασανιστήρια που γίνονταν μέσα στη Μονή, για θανάτους από φυματίωση και πολλοί αποκαλούσαν την Μαριάμ «γυναικείο σατανά» που εκμεταλλεύεται το θρησκευτικό πάθος των μοναχών για να αποκτήσει τεράστια περιουσία.


  Οι ανακρίσεις κράτησαν πολλούς μήνες. Η δικογραφία που σχηματίστηκε ήταν ογκώδης και περιλάμβανε, εκτός από τις απολογίες των κατηγορουμένων, περισσότερες από 100 καταθέσεις θυμάτων και συγγενών τους. Η δίκη άρχισε τον Νοέμβριο του 1952 . Στο εδώλιο κάθισαν η Μαριάμ Σουλακιώτου, ηγουμένη της Μονής παλαιοημερολογιτών Κερατέας, 8 μοναχές και ο επίσκοπος των παλαιοημερολογητών. Κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας ήρθαν στο φως ανατριχιαστικές λεπτομέρειες για τη δράση των κατηγορουμένων που θύμιζε πρακτικές του Μεσαίωνα. Μια γυναίκα κατέθεσε ότι στη Μονή γίνονταν βασανιστήρια «κατά το γερμανικό σύστημα». Άλλος είπε ότι όταν θέλησε να καταταγεί μοναχός, του έκαναν σωματικό έλεγχο και του πήραν ένα σακουλάκι με χρυσά δαχτυλίδια και νομίσματα που είχε ράψει στα ρούχα του. Του έδιναν να τρώει βρασμένες παπαρούνες που περιέχουν όπιο, για να ναρκώνεται και να μην διαμαρτύρεται. Είχε καταντήσει σκελετός και στο τέλος κατάφερε να δραπετεύσει.

Άλλη μία γυναίκα κατέθεσε ότι σε ηλικία 15 χρόνων ακολούθησε τη μητέρα της που ήταν μοναχή. Λίγους μήνες αργότερα η μητέρα της πέθανε από τις στερήσεις και τα βασανιστήρια. Την ίδια την έβαζαν, όπως είπε, να κουβαλάει πέτρες την ημέρα και το βράδυ να εργάζεται σε μία τράτα για να βγάζει ψάρια που προορίζονταν για την «Αγία Μητέρα». Της έβαλαν ιώδιο στα γεννητικά όργανα και καρφίτσες στους γλουτούς. Ένας παλαιοημερολογίτης ιερέας κατέθεσε ότι τις μοναχές τις έκλειναν σε κατακόμβες και τους έδιναν να τρώνε ξερό ψωμί επί πολλούς μήνες. Μια κοπέλα την άφησαν έξι μήνες νηστική και μετά της έδιναν να τρώει τα κουκούτσια από ελιές και φλούδες κρεμμυδιών ενώ την υποχρέωσαν να πιει τα ούρα της. Άλλες καταθέσεις αποκάλυψαν ότι δεν παρεχόταν καμία ιατρική φροντίδα στους ασθενείς ακόμα κι αν έπασχαν από βαριές αρρώστιες.


  Τους έκλειναν σε μικρά και σκοτεινά κελιά και τους πετούσαν για φαγητό ένα κομμάτι ξερό ψωμί. Τους έλεγαν ότι πρέπει να πεθάνουν, να αδειάσουν τα κελιά και να έρθουν άλλοι για να αγιάσουν! Η κόρη μιας έγκλειστης περιέγραψε ότι απαγόρευαν τη μητέρα της να έχει οποιαδήποτε επικοινωνία με τον έξω κόσμο και με απατηλά μέσα, πέτυχαν να της αποσπάσουν 10.000 δολάρια, χρήματα που της είχε αφήσει ως κληρονομιά ο αδερφός της. Άλλος μάρτυρας κατέθεσε ότι όσο έμενε στο ανδρικό μοναστήρι, το οποίο επίσης διοικούσε η Μαριάμ είδε τον 6χρονο ανιψιό του να τον δέρνουν με τριχιά και να το βουτούν στη στέρνα για τιμωρία. Είδε άλλο παιδί να το δένουν σε κολόνα μέσα στο κρύο επειδή πήρε μια πατάτα στα κρυφά. Ο εισαγγελέας διακόπτοντας έναν από τους μάρτυρες ξέσπασε: «η Κερατέα είναι αίσχος δια την Ελλάδα. Σηκώνονται οι τρίχες της κεφαλής μου. Σκεφτείτε ότι εκεί μέσα πέθαναν 150 φυματικά κορίτσια!».

Στην απολογία της η Μαριάμ αρνήθηκε όλες τις κατηγορίες , υποστηρίζοντας ότι όσα της αποδίδονταν ήταν «κατασκευάσματα του σατανά». Έλεγε ότι στη Μονή ο κόσμος ερχόταν για να σώσει την ψυχή του. Η απόφαση του Κακουργιοδικείου βγήκε τον Φεβρουάριο του 1953 και έστειλε τη Μαριάμ και μία μοναχή στη φυλακή. Στους άλλους κατηγορούμενους επιβλήθηκαν μικρότερες ποινές και κάποιοι αθωώθηκαν. Η Μαριάμ άκουσε την ετυμηγορία κλαίγοντας και μετά δήλωσε: «με καταδίκασαν αδίκως. Έχω τη συνείδησή μου ήσυχη απέναντι στον θεό, ότι έπραξα το καθήκον μου απέναντι στα αδύνατα αυτά πλάσματα τα οποία με κατηγόρησαν στη δίκη». Η Μαριάμ Σουλακιώτου πέθανε τον Νοέμβριο του 1954.

ΜΗΧΑΝΗ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ:
Διαβάστε περισσότερα

Η Φυλή του Δαν: Ισραηλίτες ή Έλληνες μισθοφόροι στην υπηρεσία των Αιγυπτίων;

Ο Δαν, σύμφωνα με τη «Γένεση», ήταν ένας από τους 12 γιους του Ιακώβ, με μητέρα τη Βαλά. Ο ίδιος και η φυλή του δεν είναι από τους μεγάλους «πρωταγωνιστές» της Παλαιάς Διαθήκης, ωστόσο, σύμφωνα με γραφόμενα, φαίνεται ότι η εν λόγω φυλή του Ισραήλ ήταν μια υπολογίσιμη δύναμη, ίσως και η δεύτερη μεγαλύτερη κάποια στιγμή. Σύμφωνα με τη Βίβλο, ο Δαν ήταν το ένα από τα δύο παιδιά της Βαλά, η οποία με τη σειρά της ήταν θεραπαινίδα της συζύγου του Ιακώβ, Ραχήλ. Κάποιοι εκτιμούν πως αυτό υποδεικνύει πως ο Δαν και ο αδελφός του, Ναφταλί, ενδεχομένως να μην ήταν ακριβώς ισραηλιτικών ριζών- και η διαφορετικότητα της φυλής αυτής για την οποία ο Μωυσής κάποια στιγμή είχε προφητεύσει πως θα εξορμήσει από τη Βασάν, σαν ένα μικρό λιοντάρι, έχει αποτελέσει θέμα αναλύσεων και συζητήσεων από ακαδημαϊκούς, μελετητές της Βίβλου κ.ο.κ.

Σε αυτό το σημείο, αξίζει να υπενθυμίσουμε κάποιες θεωρίες οι οποίες συνδέουν αυτά που περιγράφονται στη Βίβλο και τους λαούς της με την ιστορία και τους λαούς του ελλαδικού χώρου: Στοιχεία γραφής έχουν βρεθεί τα οποία διασυνδέουν τους «παραδοσιακούς» εχθρούς των Ισραηλιτών, τους Φιλισταίους, με τους Μινωίτες, με κάποιους να εκτιμούν πως οι Φιλισταίοι ήταν Μινωίτες άποικοι που είχαν εγκατασταθεί στην Παλαιστίνη. Έχοντας αυτό κατά νου, μπορεί κάποιος να σκεφτεί πως το «Δαν» θυμίζει κάπως τους «Δαναούς»- τον χαρακτηρισμό που συναντάται στον Όμηρο, αλλά και σε άλλα πανάρχαια κείμενα και επιγραφές, για τα ελληνικά φύλα που κατοικούσαν στην Ελλάδα από αρχαιοτάτων χρόνων. Και υπό αυτή την έννοια, τεράστιο είναι το ενδιαφέρον που παρουσιάζουν πρόσφατες αρχαιολογικές ανακαλύψεις, που υποδεικνύουν ότι οι «Δανίτες» ενδεχομένως να προέκυψαν από μισθοφόρους που προέρχονται από το Αιγαίο και τη Συρία, και ήταν κάποτε στην υπηρεσία των Αιγυπτίων.

Οι γιοι του Δαν
Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της ισραηλινής εφημερίδας Haaretz, σύμφωνα με τη Βίβλο, όταν οι Ισραηλίτες κατέκτησαν τη Χαναάν, η γη της χωρίστηκε ανάμεσα στις φυλές, εξαιρουμένης της φυλής του Δαν. Δυσαρεστημένοι, οι Δανίτες κατευθύνθηκαν προς τον βορρά, όπου κατέκτησαν και κατέστρεψαν την πόλη του Λαΐς ή Λεσέμ, την οποία ξανάχτισαν και της έδωσαν το όνομα του προπάτορά τους, Δαν.

Το Τελ ελ Καντί (γνωστό σήμερα ως Τελ Νταν) έχει ταυτοποιηθεί στο παρελθόν ως η βιβλική πόλη του Δαν, και πρόσφατες ανασκαφές έφεραν στο φως μία μεγάλη συνοικία του 12ου-11ου αιώνα πΧ που δείχνει σαφείς επιρροές από τον χώρο του Αιγαίου, ενισχύοντας τη θεωρία περί Δανιτών- Δαναών. Άλλες θεωρίες συνδέουν τους Δανίτες με το μυστηριώδες βασίλειο Ντανούνα (αναφέρεται σε αρχαίες επιγραφές που βρέθηκαν στην Τουρκία) ή το Ντενιέν, μία φυλή επιδρομέων που ανήκε στους «Λαούς της Θάλασσας». Επίσης, υπάρχει και μια άλλη θεωρία: Πως Δαναοί, Δανίτες, Ντενιέν και Ντανούνα ήταν ένα και το αυτό.

Η πόλη του Δαν
Η πόλη χτίστηκε σε ένα στρατηγικής σημασίας σημείο κοντά στους νότιους πρόποδες του υψηλότερου βουνού του υψωμάτων Γκολάν. Για τα δεδομένα της Μέσης Ανατολής, πρόκειται για μια ιδιαίτερα εύφορη περιοχή, η οποία μάλιστα βρισκόταν σε σημαντική θέση πάνω στον δρόμο – εμπορική οδό που συνέδεε την Τύρο με τη Δαμασκό. Οι πρώτοι οικισμοί εκεί δημιουργήθηκαν πριν 7.000 χρόνια, στη Νεολιθική Περίοδο, Κατά τα μέσα της Εποχής του Χαλκού, το 2000 πΧ, ήταν μια ακμάζουσα πόλη, ενώ κατά τα τέλη της συνδεόταν εμπορικά με κράτη και πόλεις στην ανατολική Μεσόγειο, μεταξύ των οποίων η Σιδώνα, η Τύρος, η Αίγυπτος, η Κύπρος - και φυσικά οι Μυκηναίοι στην Ελλάδα.

Οι δεσμοί της Λαΐς με το Αιγαίο φαίνονται στενοί, καθώς ανάγονται ακόμα και στον 14ο πΧ αιώνα. Σε τάφο στην περιοχή (χτισμένο στο πρότυπο τάφων στην Κύπρο και τη Συρία) βρέθηκαν αντικείμενα που, όπως αποδείχτηκε μέσω χημικής ανάλυσης, προέρχονταν από την Αργολίδα. Ακόμη, βρέθηκαν σε σπίτια πιθάρια, εδώλια και άλλα τελετουργικά αντικείμενα προερχόμενα από το Αιγαίο, τη Συρία και την Αίγυπτο. Τα ευρήματα αυτά υποδεικνύουν έναν πολυπολιτισμικό χαρακτήρα, με τους κατοίκους της να αποτελούν ένα αμάλγαμα κουλτουρών- φέρνοντας τις συνήθειες, τις παραδόσεις, τα όπλα και τις θρησκείες τους στην πόλη. Ωστόσο, κάποια ευρήματα φαίνονται να υποδεικνύουν πολύ στενούς δεσμούς με την Κύπρο και νησιά του Αιγαίου (πχ Μήλος), όπως συμβαίνει και με ευρήματα που βρέθηκαν σε αρχαιολογικούς χώρους των Φιλισταίων. Σημειώνεται πως οι πρώτες ανασκαφές στο Τελ Νταν άρχισαν το 1966 και συνεχίστηκαν ως το 1999, οπότε και σταμάτησαν για να συνεχιστούν ξανά αργότερα, από τον Dr. Ντέιβιντ Ιλάν του Hebrew Union College, ο οποίος άρχισε κάποια στιγμή να υποψιάζεται ότι ενδεχομένως μια παλιά θεωρία, των Μάικλ Αστούρ και Γιγκάλ Γιαντίν, σύμφωνα με την οποία οι Δανίτες προήλθαν από το Αιγαίο, να έχει βάση.

Σε κάποια από τα σκεύη που βρέθηκαν από αρχαιολόγους υπάρχουν απεικονίσεις πουλιών όπως σε ευρήματα στο Αιγαίο, καθώς και παρόμοια στυλ σε διάφορα αντικείμενα. Κατά τον Ιλάν, αυτό υποδεικνύει παρουσία ανθρώπων από το Αιγαίο- πιθανώς Δαναών. Αν και προφανώς χρειάζεται περισσότερη έρευνα, δεδομένων των πολύ ισχυρών πολιτιστικών δεσμών μεταξύ των Δανιτών και του Αιγαίου, ο Ιλάν εκτιμά πως η θεωρία των Αστούρ και Γιαντίν ήταν σωστή: Η φυλή του Δαν προήλθε, τουλάχιστον εν μέρει, από τους Ντενιέν/ Ντανούνα/ Δαναούς των ακτών του Αιγαίου. Και μάλιστα, τονίζει ότι ένας από τους πιο διάσημους ήρωες της Παλαιάς Διαθήκης ήταν Δανίτης: Ο λόγος για τον Σαμψών.

Σαμψών ο Έλληνας;
«Ο πιο διάσημος Δανίτης της Βίβλου είναι ο Σαμψών, που αποτελεί χαρακτηριστικό αρχέτυπο Έλληνα ήρωα: Είναι πολύ δυνατός, η δύναμή του προκύπτει από τα μακριά μαλλιά του, λέει αινίγματα και συναναστρέφεται Φιλισταίες» λέει ο Ιλάν. Επίσης, ενδείξεις υπάρχουν και αλλού στην Παλαιά Διαθήκη, όπου αναφέρεται πως οι Δανίτες ήταν η μόνη φυλή του Ισραήλ που είχε πλοία, και επίσης δεν βοήθησαν τον Κριτή Μπαράκ εναντίον του Σισέρα, στρατιωτικού ηγέτη των Χαναναίων. Γενικότερα, στο βιβλίο των Κριτών φαίνεται να υποδεικνύεται πως οι Δανίτες ήταν από αλλού και διέφεραν από τις άλλες φυλές.

Σε κάθε περίπτωση, αν μισθοφόροι από το Αιγαίο έφτασαν κάποια στιγμή στη Δαν, θα προσελήφθησαν εύκολα, και οι εργοδότες τους θα ήταν οι Αιγύπτιοι επικυρίαρχοι της Χαναάν, που θα επεδίωκαν να τους χρησιμοποιήσουν για τη διατήρηση της τάξης στην περιοχή.
Αρχαιολογικά ευρήματα που να υποδεικνύουν πως η Χαναάν ήταν υπό τον έλεγχο – ή έστω, την ισχυρή επιρροή- των Αιγυπτίων έχουν βρεθεί πολλά στο Ισραήλ. Οι Αιγύπτιοι άρχισαν τις επιδρομές στα εδάφη της Χαναάν για λεηλασίες και σκλάβους τον 15ο πΧ αιώνα, αν και υπήρξε μία ανάπαυλα τον 14ο αιώνα, περίοδο αστάθειας στην Αίγυπτο, κατά την οποία οι Χετταίοι αναδείχθηκαν σε μεγάλη δύναμη στην περιοχή. Για αυτόν τον λόγο, τον 13ο πΧ αιώνα, οι Αιγύπτιοι φαίνεται να άλλαξαν την πολιτική τους: Αντί για ηγέτες- υποχείρια, δημιούργησαν ένα δίκτυο οχυρών και διοικητικών κέντρων στη Χαναάν, απέναντι στην απειλή των Χετταίων. Στην Τελ Νταν βρέθηκαν αιγυπτιακά σκεύη, όπλα και αντικείμενα καθημερινής χρήσης. Ο Ιλάν θεωρεί πως η Λαΐς (Δαν) ήταν υπό αιγυπτιακό έλεγχο για ένα μεγάλο μέρος της Ύστερης Εποχής του Χαλκού.

samson bible

Ωστόσο, αυτά τα φυλάκια της αυτοκρατορίας των Αιγυπτίων δεν ήταν επανδρωμένα μόνο με Αιγυπτίους, θεωρεί ο Ιλάν: Για τη φύλαξή τους χρησιμοποιούσαν επαγγελματίες πολεμιστές από το Αιγαίο, την Κύπρο, τη Συρία, την Ανατολία (σημερινή Τουρκία) , τη Λιβύη, τη Νουβία και άλλες περιοχές. Σαν τους Ρωμαίους λεγεωνάριους, αυτοί οι πολεμιστές υπηρετούσαν τον θρόνο της Αιγύπτου για όλη τη ζωή τους- και σαν τους λεγεωνάριους, στο τέλος της υπηρεσίας τους ανταμείβονταν με γη. Το σύστημα αυτό είχε πλεονεκτήματα για τους Αιγυπτίους, καθώς οι ξένοι αυτοί πολεμιστές δεν είχαν πίστη στους τοπικούς πληθυσμούς, επιτρέποντας έτσι την εδραίωση μιας «αιγυπτιακής ειρήνης». Αυτό, κατά τον Ιλάν, θα εξηγούσε το πολύχρωμο «ψηφιδωτό» των ευρημάτων στην Τελ Νταν (όσον αφορά στην προέλευσή τους, από το Αιγαίο, την Αίγυπτο, τη Συρία, την Κύπρο και αλλού). Οι ξένοι αυτοί πολεμιστές προφανώς νυμφεύτηκαν ντόπιες Χαναναίες- και τα παιδιά τους ήταν κάτι νέο.

Όταν στα τέλη του 12ου πΧ αιώνα ο πολιτισμός κατέρρευσε στη Μέση Ανατολή, οι Αιγύπτιοι αποσύρθηκαν από τη Χαναάν- οι μισθοφόροι τους ωστόσο παρέμειναν. Ο Ιλάν πιστεύει πως αυτοί που έμειναν πίσω, στην Τελ Νταν, δημιούργησαν μια κοινωνία- αμάλγαμα διαφορετικών κουλτουρών, η οποία αποτέλεσε και τη βάση για τους Δανίτες της Βίβλου.

Πηγή 
Διαβάστε περισσότερα

Οι «Πόρτες Ολύμπου» και το ενδιαφέρον της NASA (Σπήλαιο Τσακαλόπετρας)

Η περιοχή Πόρτες του Ολύμπου, αποτελεί ένα από τα ισχυρότερα γεωμαγνητικά μέρη της Ελλάδας. Σε αυτήν την περιοχή υπάρχουν οι μαρτυρίες για φώτα στον ουρανό, για ηλεκτρομαγνητικά πεδία αλλά κυρίως και για εξαφανίσεις κατοίκων της περιοχής.

Συγκεκριμένα ένας κάτοικος αφού είχε εξαφανιστεί για 3 μέρες, όταν επέστρεψε περιέγραφε περίεργα πράγματα. Μέχρι και ότι αντίκρισε υπόγειες πόλεις.

Στην συγκεκριμένη περιοχή, υπάρχει μια πάρα πολύ σημαντική σπηλιά. Η σπηλιά της Τσακαλόπετρας. Το συγκεκριμένο σπήλαιο έχει μια ιστορία 600 ετών, από την εποχή της τουρκοκρατίας, όταν κάτοικοι του χωριού την χρησιμοποιούσαν σαν κρησφύγετο από τους Τούρκους αλλά και από τους Γερμανούς στην συνέχεια. Το συγκεκριμένο σπήλαιο, αποτέλεσε και σημείο συγκεντρώσεων της Φιλικής Εταιρείας. Επίσης λέγεται ότι το ισχυρό γεωμαγνητικό και ηλεκτρικό πεδίο, με το οποίο είναι φορτισμένη η συγκεκριμένη σπηλιά της Τσακαλόπετρας, έχει κινήσει το ενδιαφέρον και επιστημόνων της NASA ώστε να κάνουν τα δικά τους πειράματα.

Μέσα σε αυτό το σπήλαιο υπάρχει και ένα Εκκλησάκι στο οποίο η Φιλική Εταιρεία του Κοραή, είχε αφήσει έγγραφα-εντολές προς τους κατοίκους του χωριού, τα οποία έγγραφα σώζονται μέχρι και σήμερα.

Υπάρχουν οι μαρτυρίες ορειβατών του Χιονοδρομικού Ορειβατικού Κέντρου Ελασσόνας που αναφέρουν πως κάνοντας αναρρίχηση στην περιοχή του σπηλαίου ακούγανε πεντακάθαρα ομιλίες τις οποίες δεν μπορούσαν να εντοπίσουν από που έρχονταν.

Όπως θα διαπιστώσατε και εσείς μέχρι τώρα, οι θρύλοι και οι ιστορίες γύρω από αυτό το ιερό βουνό, είναι αμέτρητοι. Είτε πρόκειται για φυσικά φαινόμενα, είτε πρόκειται για ανεξήγητα γεγονότα, ή ακόμα και για μύθους που κρατάνε για χρόνια, ένα είναι σίγουρο, ότι ο Όλυμπος στην μυθολογημένη ιστορία, δεν αποτέλεσε τυχαία το σημαντικότερο μέρος της Ελλάδας… Δεν αποτέλεσε τυχαία, το κέντρο του κόσμου!

Πηγή: amfipolinews
Διαβάστε περισσότερα

Η θεωρία του bing-bang

Μέχρι πριν από λίγα χρόνια οι κοσμολόγοι αρνούνταν ακόμη και να ασχοληθούν με το εύλογο ερώτημα « τι υπήρχε πριν από το big bang ». μάλιστα ο στίβεν χόκινγκ σχολίαζε χαριτολογώντας πως είναι σαν να ρωτάμε « τι υπάρχει βορειότερα από τον.. βόρειο πόλο ». η κρατούσα άποψη θέλει τη « μεγάλη έκρηξη » να συμπίπτει με την « απόλυτη αρχή των πάντων ». πριν από αυτήν δεν υπήρχε ούτε χώρος ούτε χρόνος. για την ακρίβεια δεν υπήρχε καν η έννοια του « πριν ». τα τελευταία χρόνια όμως, ένας ταλαντούχος όσο και θαρραλέος φυσικός του cern (ευρωπαϊκό εργαστήριο φυσικής σωματιδίων και υψηλών ενεργειών) προσπαθεί να κοιτάξει συστηματικά στο σκοτεινό παρελθόν του Κόσμου.


Ο Γκαμιπριέλε Βενετσιάνο ξεκίνησε τη μελέτη του στα « προ Big Bang » κοσμολογικά μοντέλα στις αρχές της δεκαετίας του ’90 με τον συνάδερφό του Μαουρίτσιο Γκασπερίνι, ο οποίος εργαζόταν τότε στο πανεπιστήμιο του Τορίνο. Δεν ξεκίνησαν από το μηδέν, αλλά βασίστηκαν στην εξαιρετικά δημοφιλή θεωρία των Υπερχορδών (Superstring Theory). Με τη βοήθεια της έχουν κατασκευαστεί μοντέλα που περιγράφουν με αρκετό ικανοποιητικό τρόπο όλες τις πτυχές της Πραγματικότητας, από το ξεκίνημα του Κόσμου μέχρι σήμερα. Το «μόνο» που λείπει είναι η πειραματική επιβεβαίωοη, πρακτικώς αδύνατη με τα σημερινά, πενιχρά μας μέσα. Ένα « πείραμα » πιστής αναπαραγωγής Του Big Bang, αλλά και ολόκληρης της μετέπειτα ιστορίας του Σύμπαντος μόνο ο ίδιος ο θεός θα μπορούσε να το επαναλάβει. Ή έστω .. κάποιος που θα είχε στη διάθεση του την κατάλληλη τεχνολογία. Σε καθαρά μαθηματικό επίπεδο, όμως, η θεωρία των Υπερχορδών δείχνει απόλυτα σωστή. Σύμφωνα μι- το βασικό μοντέλο, εκτός από τον τρισδιάστατο κόσμο που αντιλαμβανόμαστε , υπάρχουν (τουλάχιστον) έξι ακόμη διαστάσεις, «διπλωμένες» η μια μέσα στην άλλη σε χώρο μικρότερο από εκείνον που καταλαμβάνει ένα άτομο ύλης! Δύσκολα το χωράει ο νους του ανθρώπου, όμως οι ειδικοί διαβεβαιώνουν πως δεν έχουμε στην διάθεση μας τίποτε καλύτερο-κι αυτό είναι ήδη αρκετά καλό. Ο Βενετσιάνο δεν ασχολήθηκε με την « προ Big Bang εποχή » μόνο από καθαρή περιέργεια, αλλά και από ανάγκη! Στο σημείο αυτό είναι αναγκαίο να ανοίξουμε κι εμείς μια παρένθεση: Ο μεγάλος πονοκέφαλος των κοσμολόγων παραμένει το πρώτο τεσσαρακοντάκις τρίτο δευτερόλεπτο του Σύμπαντος (10-43 ή … 0, 0000000000000000000000000000000000000000001 δευτερόλεπτα μετα το Big Bang). Αν μπορούσαμε να καταλάβουμε τι έγινε από το χρονικό σημείο «μηδέν» μέχρι εκείνη τη στιγμή πιθανότατα θα καταλαβαίναμε όλα τα μυστικά του Σύμπαντος. Και αυτό επειδή στο απειροελάχιστο αυτό χρονικό διάστημα όλες οι δύναμης του σημερινού Κόσμου (ηλεκτρομαγνητισμός, ασθενής πυρηνική, ισχυρή πυρηνική και βαρύτητα) ήταν ενωμένες σε μια. Τις πρώτες δεκαετίες τον: 20ού αιώνα, με τις θεωρίες της κβαντικής μηχανικής και της κβαντικής ηλεκτροδυναμικής «ενοποιήσαμε» τις τρεις πρώτες δυνάμεις χάρη στον μικρόκοσμο (άτομα και υποατομικά σωματίδια} όσο και στον μακρόκοσμο (ύλη στα δικά μας μέτρα, αλλά και άστρα, γαλαξίες κλπ). Όμως η μυστηριώδης βαρύτητα εξακολουθεί να μην «κολλάει» στο πάζλ. Στην προσπάθεια να σχηματίσει μια ολοκληρωμένη θεωρία για το Big Bang, ο Βενετσιάνο έκανε χρονικό άλμα προς τα πίσω, ξεπερνώντας έστω και με αυτόν τον ανορθόδοξο τρόπο τις « παραξενιές » της « εποχής Planck ». Προς μεγάλη του έκπληξη, διαπίστωσε ότι εφαρμόζοντας τη θεωρία των Υπερχορδών οι συνθήκες « μοναδικότητας » του πρώτου τεσσαράκοντα τρις δευτερόλεπτου παύουν να αποτελούν πρόβλημα!

Στην κλασσική θεωρία του Big Bang η « μοναδικότητα » είναι πράγματι αδιαπέραστο τείχος. Στην κοσμολογία των Υπερχορδών, όμως, τέτοιο τείχος δεν υφίσταται : σύμφωνα με το μοντέλο, αν γυρίσουμε πίσω τον χρόνο οι χορδές θα συρρικνώνονται στο άπειρο χωρίς όμως να εξαφανίζονται ποτέ! Αυτό σημαίνει ότι πριν από την Μεγάλη Έκρηξη δεν υπήρχε το «Απόλυτο Τίποτα» αλλά ένα εξωτικό, απειροελάχιστο « Κάτι », το οποίο μόλις αρχίσαμε να ψηλαφούμε. Μελετώντας τη διαστολή του πρώιμου Σύμπαντος, ο Βενετσιάνο πραγματοποίησε μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα διαπίστωση: παρά το γεγονός ότι στην « εποχή Planck » όλο το Σύμπαν χωρούσε μέσα σε 1 χιλιοστό, το φως είχε διασχίσει εξαιρετικά μικρότερη απόσταση (για την ακρίβεια 10-3 χιλιοστά). Αυτό οδήγησε στο συμπέρασμα , ότι το μικροσκοπικό Σύμπαν δεν ήταν ομοιογενές όπως το σημερινό. Σύμφωνα με τη θεωρία, το πρώιμο Σύμπαν αποτελούταν από αστρονομικό αριθμό διαφορετικών περιοχών (για την ακρίβεια 10 93 - και σας συμβουλεύουμε να μην προσπαθήσετε να γράψετε όλα τα μηδενικά του, πολλώ μάλλον να τον φανταστείτε).Αρχικά οι περιοχές αυτές ήταν είτε εντελώς χωρισμένες μεταξύ τους (δηλαδή η μια «αγνοούσε» την ύπαρξη της άλλης) είτε επικοινωνούσαν με εντελώς τυχαίο τρόπο. Το Big Bang σηματοδότησε την «ένωση» όλων των αναρίθμητων περιοχών της αρχαίας πραγματικότητας μεταφέροντας από την μια στην άλλη «πληροφορίες» μέσω του φωτός και με την ταχύτητα του.Στο ερώτημα «πώς το Σύμπαν απέκτησε την σημερινή του ομοιογένεια στην πυκνότατα της ύλης, η οποία είναι ουσιαστικά παντού η ίδια, αλλά και την ομοιογένεια στην θερμοκρασία της κοσμικής ακτινοβολίας-κατάλοιπο του Big Bang, η οποία επίσης είναι η ίδια σε όλο το Σύμπαν» μπορεί να απαντήσει μόνο η.. προϊστορία του Σύμπαντος. « Η προϊστορία είναι ο μοναδικός προφανής τρόπος για να ομογενοποιήσουμε το Σύμπαν », τονίζει ο Βενετσιάνο και αυτό επιτυγχάνεται με τη θεωρία των Υπερχορδών.

Με τι μπορεί να έμοιαζε η «προ Big Bang » εποχή; Ο Βενετσιάνο υποστηρίζει ότι θα ανακαλύψουμε ενδείξεις-κλειδί, που θα μας οδηγήσουν στην απάντηση αν κοιτάξουμε την συμμετρία του Σύμπαντος. Οι τυπικές κοσμολογικές λύσεις των εξισώσεων γενικής σχετικότητας του Αϊνστάιν εμφανίζουν μια πολύ απλή συμμετρία. Αυτό σημαίνει ότι δίνουν την ίδια λύση ακόμη κι αν αντιστρέψουμε το πρόσημο: με άλλα λόγια αν πάρουμε τη λύση της εξίσωσης και αντικαταστήσουμε τον χρόνο με «μείον χρόνο» θα πάρουμε την ίδια λύση αντεστραμμένη. Αντί για ένα Σύμπαν που επεκτείνεται μετά την Μεγάλη Έκρηξη θα έχουμε ένα Σύμπαν, που συρρικνώνεται προς τη Μεγάλη Σύνθλιψη (Big Crunch). Στη θεωρία των χορδών η συμμετρία εξακολουθεί να υπάρχει και μάλιστα ενισχυμένη. Αντέχει όχι μόνο στην αντιστροφή του χρόνου, αλλά επεκτείνεται και σε αλλαγές κλίμακας. « Για κάθε λύση του Big Bang προκύπτει μια λύση στην οποία ο χώρος αυξάνεται πληθωριστικά από το χρονικό σημείο « μείον άπειρο » (t=- ) προς το χρονικό σημείο « μηδέν » (t=0) δηλαδή προς το ίδιο το Big Bang», λέει ο Βενετσιάνο. Η θεωρία των χορδών προβλέπει, ότι το Σύμπαν πέρασε μια φάση επιταχυνόμενης επέκτασης από το χρονικό σημείο «μείον άπειρο» μέχρι το κατώφλι του « μηδέν ». Αμέσως μετά το «μηδέν» πέρασε στην φάση της πιο επιβραδυνόμενης επέκτασης, που προβλέπουν τα μοντέλα της γενικής σχετικότητας. Σ ήμερα αντιμετωπίζουμε το Big Bang από ένα νέο πρίσμα: Δεν ήταν ακριβώς «η αρχή των πάντων», αλλά η μετάβαση από την πληθωριστική επέκταση στην επέκταση, που βλέπουμε γύρω μας σήμερα, καθώς οι γαλαξίες απομακρύνονται ο ένας από τον άλλο.« Τη στιγμή της Μεγάλης Έκρηξης το Σύμπαν είχε τη μέγιστη καμπυλότητα, τον μέγιστο ρυθμό επέκτασης και την μέγιστη θερμοκρασία », λέει ο Βενετσιάνο υπογραμμίζοντας ένα-ένα τα λόγια του: « Επομένως το Big Bang προκύπτει όχι ως ξεκίνημα, αλλά ως ένα σημαντικό σημείο καμπής στην ιστορία του Σύμπαντος ». Όπως είναι φυσικό, άλλοι από τους συναδέλφους του ιταλού επιστήμονα είναι πρόθυμοι να συμφωνήσουν με την επαναστατική άποψη κι άλλοι εκφράζουν σοβαρές διαφωνίες. Ο Γκόρντον Κέιν, καθηγητής της σωματιδιακής φυσικής στο πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν βρίσκει« πολύ πιθανό» το Big Bang να αποτελεί μεταγενέστερη φάση του Σύμπαντος. Πέραν των άλλων η εκδοχή αυτή.. βολεύει αφάνταστα για τις μαθηματικές εξισώσεις: μια ανεξέλεγκτα πληθωριστική «προ Big Bang εποχή» σε συνδυασμό με άπειρο χρόνο εξηγούν απολύτως την ομοιογένεια πυκνότητας και θερμοκρασίας ο το Σύμπαν του σήμερα. Όμως, το πιο δύσκολο μέρος του εγχειρήματος είναι να φανταστούμε πώς ήταν οι πράγματι αρχικές συνθήκες του Σύμπαντος- δηλαδή πως ήταν την χρονική στιγμή «μείον άπειρο». Στο κλασικό μοντέλο του Big Bang το Σύμπαν ξεκινά από μια μοναδική, σπάνια κατάσταση, όπου η θερμοκρασία και η πυκνότητα έχουν πλέον «συντονιστεί» και έχουν ακριβώς την ίδια τιμή και στις 1.093 χωριστές περιοχές. Το ένστικτο του επιστήμονα λέει ότι πριν από αυτή τη μοναδική κατάσταση τα πράγματα ήταν μάλλον ατάκτως ερριμμένα, πιθανώς χαοτικά. Μπορούμε να καταλάβουμε τι περίπου σημαίνει αυτό ανατρέχοντας στο παρελθόν ενός κρυστάλλου. Τα μόρια του, που Βλέπουμε τόσο θαυμάσια τακτοποιημένα, κάποια εποχή Βρίσκονταν σε άμορφη κατάσταση, πιθανώς υγρή. Ο κύκνος είχε προϋπάρξει ασχημόπαπο! « Κατά τον ίδιο τρόπο το Σύμπαν πρέπει να προέκυψε από την απλούστερη, την πιο συνηθισμένη κατάσταση, που μπορούμε να φανταστούμε », υποστηρίξει o φυσικός του CERN.

Σύμφωνα με τον Γκαμπριέλε Βενετσιάνο το «απλούστερο δυνατό Σύμπαν» είναι άπειρο σε έκταση, άδειο από ύλη, κρύο και « επίπεδο ».(Αυτό το τελευταίο υποδηλώνει πολύ μικρή καμπυλότητα)….

Ο Βενετσιάνο και οι συνάδερφοι του Αλεσάντρα Μπουονάτο (πανεπιστήμιο Caltech, California) και Τιμπό Νταμούρ ( Ινστιτούτο Προηγμένων Επιστημονικών Μελετών IHES, Παρίσι ) αποκαλούν αυτή την κατάσταση «ασυμπτωτική παρελθοντική κοινοτοπία » ( asymptotic past triviality).Ο όρος « κοινοτοπία » λύνει πολλά προβλήματα σχετικά με τις αρχικές συνθήκες του Σύμπαντος, όμως δεν δίνει πλήρη και ικανοποιητική απάντηση για την φύση τους. Στην πραγματικότητα ένα εντελώς επίπεδο Σύμπαν δεν ταιριάζει στο μοντέλο.« Αν το Σύμπαν ήταν εντελώς επίπεδο θα ήταν κοινότοπο με έναν πολύ ειδικό τρόπο», λέει ο Βενετσιάνο

[παρένθεση :Για να λύσουν τις σχετικες εξισωσεις οι επιστημονες καταφευγουν σε μια χαοτική θάλασσα βαρυτικών κυμάτων (τυχαίες ταλαντώσεις στην καμπυλότητα του χώρου).]

Το σίγουρο είναι πως το Σύμπαν δεν έμεινε αιωνίως κοινότοπο (σ.σ. ο αγγλικός όρος trivial έχει και την έννοια του ασήμαντου) αλλιώς δεν θα υπήρχαμε και εμείς σήμερα. Καθώς ο καιρός περνούσε και περνούσε (μιλάμε κυριολεκτικά για …άπειρο χρόνο) οι τυχαίες ταλαντώσεις είχαν..όλο το χρόνο στην διάθεσή τους να δημιουργήσουν περιοχές με υψηλότερη πυκνότητα ενέργειας από τον μέσο όρο.

Όπως περίπου συμβαίνει και στο σημερινό Σύμπαν, αυτές οι ταλαντώσεις έγιναν τόσο ισχυρές ώστε δημιούργησαν μαύρες τρύπες.

Στο σημείο αυτό ακριβώς γεννιέται το Σύμπαν που ξέρουμε σήμερα. Ο Βενετσιάνο υποστηρίζει ότι η εφαρμογή της θεωρίας των υπερχορδών στο εσωτερικό μιας μαύρης τρύπας είναι ακριβώς η ίδια με την επιταχυνόμενη επέκταση, που προβλέπει η ίδια θεωρία για την προ-Big Bang εποχή.« Το Σύμπαν μας είναι ένα μικρό κομμάτι στο εσωτερικό μιας μαύρης τρύπας» λέει ο Βενετσιάνο. Πράγματι τρομακτικό, αν το σκεφτεί κανείς.

Σύμφωνα με τον ιταλό επιστήμονα τα γνωστά σωματίδια ύλης και αντιύλης (ηλεκτρόνια, ποζιτρόνια, φωτόνια) δημιουργήθηκαν από ταλαντώσεις στην γεωμετρία του χώρου. Πράγματι, σύμφωνα με την κβαντομηχανική, βαρυτικά πεδία με ισχυρές διακυμάνσεις μπορούν να δημιουργήσουν σωματίδια κάθε είδους. Επιπλέον τα σωματίδια γεννιούνται με μεγάλη ποσότητα κινητικής ενέργειας κι έτσι εξηγείται η σταδιακή αύξηση της θερμοκρασίας.


alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Το ανθρωπόμορφο τέρας της Κασπιάς θάλασσας

Τα δύο τελευταία χρόνια οι κάτοικοι των νότιων και νοτιοδυτικών παράκτιων περιοχών της Κασπίας θάλασσας λένε οτι βλέπουν πολύ συχνά κάποιο αμφίβιο πλάσμα που μοιάζει με άνθρωπο.


Το Μάρτιο φέτος οι μαρτυρίες από το πλήρωμα του Μπακού, ένα αζέριο αλιευτικό πλοιάριο, δημοσιεύθηκαν από την ιρανική εφημερίδα Zindagi: 'Εκείνο το πλάσμα κολυμπούσε παράλληλα με την πορεία μας κοντά στη βάρκα για πολύ ώρα, 'είπε ο Gafar Gasanof, ο καπετάνιος του σκάφους. 'Στην αρχή νομίσαμε ότι ήταν ένα μεγάλο ψάρι, αλλά έπειτα είδαμε ότι είχε τρίχες στο κεφάλι του και τα πτερύγιά του μας φάνηκαν αρκετά παράξενα.. το μπροστινό μέρος του σώματός του είχε κανονικά ανθρώπινα χέρια!'είπε ο καπετάνιος.


στο Αζερμπαϊτζάν όπου μένει, κανένας δεν πήρε την ιστορία του καπετάνιου στα σοβαρά. σκέφτηκαν ότι ο καπετάνιος πρέπει να τα είχε πιεί λιγάκι στο πλοίο. Αντίθετα, αμέσως μετά από τη δημοσίευση της συνέντευξής του, τα γραφεία της ιρανικής εφημερίδας πλημμυρίσανε με πολυάριθμες επιστολές αναγνωστών που υποστήριξαν ότι η ιστορία ήταν ακόμα μια παρουσίαση αποδείξεων στοιχείων για την ύπαρξη του αποκαλούμενου ' τέρατος της θάλασσας.'Οι αναγνώστες επισήμαναν ότι πολλοί ψαράδες είχαν δει επανειλημμένα το παράξενο πλάσμα εν πλω και στην ακτή.


Όλοι οι απολογισμοί των αυτοπτών μαρτύρων παρέχουν μια παρόμοια περιγραφή του θαλάσσιου ανθροπόμορφου τέρατος. Το ύψος του είναι 165-168 εκατ., έχει ένα πολυ δυνατό σώμα, ένα μεγάλο στομάχι να προεξέχει, τα πόδια του είναι μυτερά και έχει τέσσερα δάχτυλα και στα χέρια του το ίδιο. Το δέρμα του είναι γκριζωπό.τα μαλλιά στο κεφάλι του είναι μαύρα και πράσινα. Τα χέρια και τα πόδια του είναι κοντύτερα και βαρύτερα από εκείνα ενός μέσου ανθρώπου. Εκτός από τα νύχια του, έχει και καρφιά που μεγαλώνουνε στην άκρη της αέτειας μύτης του που μοιάζουν με το ράμφος ενός δελφινιού. Καμία πληροφορία ως προς τα αυτιά του. Τα μάτια του είναι μεγάλα και σφαιρικά. Το στόμα του πλάσματος είναι αρκετά μεγάλο, και δεν διαθέτει πηγούνι.


alito team
Διαβάστε περισσότερα

Οι κινήσεις της θάλασσας

Όλοι μας, έχουμε παρατηρήσει στις υδάτινες επιφάνειες (θάλασσα, λίμνες, ποτάμια κλπ.), σε κάποια ορισμένη χρονική στιγμή, μια περιοδική μεταβολή του ύψους της στάθμης των υδάτων τους.

Η σελήνη

Αυτή η μεταβολή που διαρκεί λίγο περισσότερο από μια ημέρα είναι το γνωστό φαινόμενο της πλημμυρίδας και της άμπωτης, όπου όταν η στάθμη των υδάτων ανεβαίνει έχουμε πλημμυρίδα ενώ όταν κατεβαίνει έχουμε άμπωτη. Το συνολικό φαινόμενο ονομάζεται παλίρροια και οφείλεται στην έλξη που ασκεί η Σελήνη στα διαφορετικά σημεία της γήινης επιφάνειας.

Η ένταση της έλξης της Σελήνης πάνω στα διάφορα σημεία της γήινης επιφάνειας δεν είναι η ίδια, αλλά αντιστρόφως ανάλογη της απόστασης των συγκεκριμένων σημείων από το κέντρο της Σελήνης. Αυτό το γεγονός έχει ως αποτέλεσμα, την ανύψωση της στάθμης των υδάτων, στη διεύθυνση που συνδέει τη Γη με τη Σελήνη και τη βύθισή τους, στις περιοχές της γήινης επιφάνειας που βρίσκονται σε διευθύνσεις κάθετες προς την προηγούμενη.

Η εξήγηση του φαινομένου των παλιρροιών δόθηκε για πρώτη φορά από το Νεύτωνα, ο οποίος σημείωσε και τη συνεισφορά των ηλιακών παρέλξεων (30%) στη δημιουργία του φαινομένου. Η ένταση του φαινομένου της παλίρροιας είναι μεγαλύτερη κατά τη διάρκεια των συζυγιών, όταν προστίθεται η έλξη του Ήλιου και μικρότερη κατά τη περίοδο των τετραγωνισμών. Βέβαια, η ανύψωση της στάθμης της θάλασσας εξαρτάται και από άλλους παράγοντες όπως τη διαμόρφωση των ακτών, την ένταση των ανέμων και την ατμοσφαιρική πίεση.

Σε ορισμένα μέρη στο κόσμο και ειδικότερα σε στενούς κόλπους, όπως είναι ο κόλπος Fundy στον Καναδά, η ανύψωση της στάθμης του νερού μπορεί να φτάσει και τα 15 μέτρα ενώ στις ανοιχτές θάλασσες το φαινόμενο περιορίζεται αισθητά, αφού η στάθμη των υδάτων μόλις που φθάνει το ένα μέτρο.

Ο πορθμός του Ευρίπου στη Χαλκίδα

Τα παλιρροϊκά φαινόμενα, που παρατηρούνται στον πορθμό του Ευρίπου στη Χαλκίδα, έχουν απασχολήσει για χρόνια τους επιστήμονες. Το στενό του Ευρίπου στη Χαλκίδα, είναι μια θαλάσσια λωρίδα πλάτους περίπου 40 μ., που χωρίζει την Εύβοια από τη Βοιωτία.

Κατά μήκος του στενού, εμφανίζεται ένα ρεύμα το οποίο έχει ταχύτητα που μπορεί να φτάσει μέχρι και τα 9 μίλια την ώρα. Η διάρκεια αυτού του ρεύματος σε κανονικές περιπτώσεις συνήθως ξεπερνάει τις 6 ώρες. Μόλις συμπληρωθούν οι έξι ώρες, συμβαίνει μια ολιγόλεπτη διακοπή και το ρεύμα επαναλαμβάνεται, όμως αυτή τη φορά προς την αντίστροφη κατεύθυνση. Το φαινόμενο αυτό συνεχίζεται κανονικά για 23 με 24 μέρες και παρουσιάζει ένταση που μεταβάλλεται σύμφωνα με τις φάσεις της σελήνης.

Αυτή είναι όμως η φυσιολογική κατάσταση του φαινομένου που παραμένει καθαρά παλιρροϊκής μορφής. Στον πορθμό του Ευρίπου συμβαίνουν και άλλες κινήσεις του ρεύματος, που δεν είναι φυσιολογικές και που προκάλεσαν την απορία στους ερευνητές. Κάποιες φορές μπορεί να μην υπάρξει καμία αναστροφή της κατεύθυνσης του ρεύματος για 24 ολόκληρες ώρες, ενώ άλλες φορές υπάρχει η περίπτωση να συμβεί το ακριβώς αντίθετο και το ρεύμα να αλλάζει κατεύθυνση, όχι μόνο τέσσερις φορές την ημέρα (δηλαδή ανά 6 ώρες) αλλά 14 φορές μέσα στο ίδιο 24ωρο.

Οι ακανόνιστες κινήσεις του ρεύματος, που παρατηρούνται κυρίως τις τελευταίες 5 με 6 μέρες του σεληνιακού μήνα, παρέμειναν για αιώνες ανεξήγητες και μυστηριώδεις. Στην αρχαία εποχή, το παράδοξο αυτό φαινόμενο είχε απασχολήσει τον Αριστοτέλη και τον Ερατοσθένη που προσπάθησαν να το ερμηνεύσουν με τη λογική. Σήμερα, είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ποιοι είναι εκείνοι οι παράγοντες που προκαλούν τις μυστηριώδεις ανωμαλίες στην κανονικότητα των παλιρροιακών κινήσεων.

Σύμφωνα με τους ερευνητές που μελέτησαν με προσοχή το φαινόμενο, εκτός από τον άνεμο και τα λοιπά συγγενικά φαινόμενα, αποφασιστικό ρόλο στην ιδιαιτερότητα του φαινομένου ασκούν και τα θαλάσσια ρεύματα του Ευβοϊκού κόλπου. Αυτά, τις μέρες που η σελήνη δεν έχει μεγάλη ελκτική δύναμη, μπλέκονται μέσα στο παλιρροϊκό ρεύμα και προκαλούν την μεταβολή του ρυθμού του. Έτσι λοιπόν, έχει παρατηρηθεί ότι άλλοτε μειώνουν την ορμή του ή το εξισορροπούν και άλλοτε το εξαναγκάζουν σε γρήγορη αναστροφή προς την αντίθετη κατεύθυνση.

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Ηχητικά κύματα από μαύρες τρύπες

Επιστήμονες κατόρθωσαν για πρώτη φορά να καταγράψουν ηχητικά κύματα τα οποία προέρχονται από μία μεγάλη 'μαύρη τρύπα', και θεωρούν πως η ανακάλυψή τους ίσως βοηθήσει στην επίλυση ενός σημαντικού μυστηρίου. Οι αστρονόμοι του αστεροσκοπείου Chandra X-ray, κατόρθωσαν να καταγράψουν για 53 ώρες ήχους προερχόμενους από την κεντρική περιοχή του γαλαξία του Περσέα.

Ο τόνος των ηχητικών κυμάτων, αντιστοιχεί σε νότα Σι ύφεση και βρίσκεται περίπου 57 οκτάβες χαμηλότερα από ένα συνηθισμένο Σι ύφεση ενώ η συχνότητα υπολογίζεται πολύ χαμηλότερη από τα όρια της ανθρώπινης ακουστικής ικανότητας. Σύμφωνα με τους ερευνητές αποτελεί την πιο 'μπάσα' νότα που έχει ποτέ καταγραφεί, από ένα αντικείμενο του σύμπαντος. Ο Bruce Margon, υποδιευθυντής του Space Telescope Science Institute της Βαλτιμόρης, περιγράφει τον ήχο ως 'εκατομμύρια, δισεκατομύρια φορές χαμηλότερος από τα ακουστικά όρια του ανθρώπου'. Οι επιστήμονες πιστεύουν πως τα ηχητικά κύματα παράγονται από εκρήξεις που γίνονται σε μία τεράστια μαυρή τρύπα στον Περσέα Α, τoν τεράστιο γαλαξία στο μέσον του σμήνους.

'Αυτά τα ηχητικά κύματα ίσως αποτελέσουν το κλειδί για την περιγραφή του τρόπου με τον οποίο οι τεράστιες δομές από σμήνη γαλαξιών, αναπτύσσονται', λέει ο ερευνητής Steve Allen του Ιντσιτούτου Αστρονομίας του Καίμπρητζ. Παραμένει άλυτο μυστήριο γιατί τα θερμά αέρια στις κεντρικές περιοχές του σμήνους του Περσέα δεν παγώνουν εδώ και 10 δισεκατομμύρια χρόνια, γεγονός που ίσως προκαλούσε την παραγωγή τρισεκαττομυρίων αστέρων. Οι ερευνητές προτείνουν πως καθώς τα ηχητικά κύματα κινούνται ανάμεσα από τα αέρια, τελικώς απορροφούνται και η ενέργειά τους μετασχηματίζεται σε θερμότητα. Κάτι το οποίο πιθανώς να σημαίνει πως τα ηχητικά κύματα από τον Περσέα, τελικά διατηρούν τα αέρια του σμήνους, θερμά.

alitoteam
Διαβάστε περισσότερα

Delete this element to display blogger navbar

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...
 
Powered by alito v2 2013