ωστόσο υπάρχουν κάποια απροσδόκητα γεγονότα,που ταράζουν τα νερά, όπως αυτή την εποχή συμβαίνει στην Ισπανία. Μια έκπληξη περιμένει τους επισκέπτες των μουσείων του μεγάλων ισπανικών πόλεων. Η έκθεση Αφρική: μαγεία και δύναμη, 2500 χρόνια τέχνης στη Νιγηρία, που από τις αρχές του Οκτωβρίου το ίδρυμα caixa διοργανώνει μέχρι τις 13 Δεκεμβρίου στη Βαρκελώνη, θα μεταφερθεί από τον Ιανουάριο στη Μαδρίτη και από τον Απρίλιο στη Σεβίλλη. Μια άλλη, άγνωστη ήπειρος αναδύεται μέσα από τα 193 εκθέματα.
Δίπλα στις τρομακτικές μάσκες, που παριστάνουν τις κρυφές δυνάμεις της φύσης, έτσι όπως τις αντιλαμβάνονται οι πρωτόγονες φυλές της περιοχής, στέκουν σιωπηλές κεφαλές και ολόσωμα αγάλματα από πηλό, χαλκό και ορείχαλκο, που ανασύρουν στη μνήμη περιγραφές ευρωπαίων περιηγητών του προηγούμενου αιώνα για μεγαλοπρεπή ανάκτορα και βασιλιάδες, που χάθηκαν στην ορμή του αποικιοκρατικού ρεύματος.
Η Αφρική είναι η ήπειρος των αντιθέσεων. Μέσα από την έκθεση 25 αιώνες περνούν μπροστά από τα μάτια του επισκέπτη και του αποκαλύπτουν άγνωστες πτυχές της. Τα έργα προέρχονται από την καρδιά της μαύρης ηπείρου, τη Νιγηρία, και αντιπροσωπεύουν χαρακτηριστικές, για τα ευρωπαϊκά δεδομένα ασυμβίβαστες μεταξύ τους, μορφές της τέχνης και της θρησκείας της. Η ατάραχη, σχεδόν ανέκφραστη έκφραση του βασιλιά, μας συνδέει με τη μεγαλοπρέπεια της αιγυπτιακής και ελληνιστικής τέχνης. Έτσι στις αρχές του αιώνα ο γερμανός εθνογράφος λέων φρομπένιους, ξαφνιασμένος από τη θέα τους, πίστεψε – τελείως λανθασμένα – ότι ήταν δημιουργήματα ελλήνων καλλιτεχνών κι όχι γηγενών αφρικανών. Η ενότητα αυτή περιλαμβάνει εκθέματα από το 5ο π.Χ. μέχρι τον 20ο μ.Χ. από τους πολιτισμούς νοκ, ιγκμπο – ούκου, ιφέ και μπενίν.
Η Νιγηρία είναι όμως και η πατρίδα του λαού, με την πιο συναρπαστική μυθολογία: των γιουρούμπα. Στις τελετουργικές τους μάσκες είναι αποτυπωμένη όλη η πλούσια φαντασία τους, καθώς ξυπνούν συναισθήματα, που ξεφεύγουν από τις συνηθισμένες διαστάσεις κι αγγίζουν το χώρο του μαγικού, που βρίσκεται βαθιά σε κάθε άνθρωπο.
Η μαγεία και το άγνωστο είναι «τόποι», όπου μπορούν να συναντηθούν όλοι οι άνθρωποι του πλανήτη. Μόνο που ο πολιτισμένος κόσμος της δύσης έχει ξεχάσει εδώ και καιρό αυτές τις πτυχές της ύπαρξής του, απωθώντας τις στο περιθώριο του απολίτιστου και του απορριπτέου. Ίσως η μαύρη ήπειρος μπορεί να μας θυμίσει κάτι από το χαμένο μας εαυτό.
alitoteam